ม้เราจะสนุกกับการเดินทาง
มากแค่ไหน
ก็ต้องมีที่อยู่สุดท้ายด้วยกันทั้งนั้น
นั่นก็คือที่อยู่ของชีวิต
และที่อยู่ของหัวใจ


การเลือกที่จะพักกาย ทำได้ไม่ยาก
และเราอาจเปลี่ยนได้เท่าที่ใจต้องการ
จนกว่าจะเจอที่ดีที่สุดที่อยู่ได้สบายกาย
แต่การเลือกที่อยู่สุดท้ายให้หัวใจ
อาจกินเวลาการเดินทางเกือบครึ่งของชีวิต
กว่าจะเจอที่วางหัวใจของตนเอง
แต่คนบางคนแค่ออกเดินทางไปไม่กี่ก้าว
ก็หาเจอแล้ว

การเดินทางต้องมีสิ้นสุด
จึงเป็นไปไม่ได้ที่หัวใจจะออกเดินทางไปตลอดชีวิต
เพราะอายุการใช้งานของชีวิตและหัวใจมีอยู่จำกัด
เราจึงต้องหาที่อยู่สุดท้ายไว้ให้ตัวเอง

คนบางคนอาจต้องตามหานานกว่าครึ่งชีวิต
ในขณะที่คนบางคน
ก็สามารถหาได้เร็วกว่าคนอื่น
แต่เพราะประสบการณ์การเดินทางที่น้อยนิด
และยังอยากเห็นว่าหนทางข้างหน้ามีอะไรบ้าง
จึงไม่ใช่เรื่องแปลก ถ้าคนที่เดินไปไกลแล้ว
จะเดินย้อนกลับมาที่เดิมที่เคยจากไป
และพักกายพักใจ วางชีวิตไว้ที่นั่นตลอดไป
แต่ถ้าเรารู้ตัวรู้ใจ เราก็ไม่ต้องเสี่ยงที่จะสูญเสีย
เพราะถ้าเราโชคร้าย...

"ในวันที่เราทิ้งที่ที่ดีที่สุดไป
อาจสายเกินไปที่จะย้อนกลับมา
เมื่อที่ตรงนั้นไม่ว่างพอ
เพราะมีคนอื่นเข้ามาจับจอง
เป็นเจ้าของแทนเราเสียแล้ว"


By...นู๋อาร์ต

edit @ 15 Mar 2010 12:15:05 by BlackWriting

Comment

Comment:

Tweet

โห..เศร้าเลย

#1 By Aphrosztyle (118.173.94.139) on 2010-03-16 12:28