ตอนเด็ก ๆ ฉันปรารถนา
ความรักแบบเทพนิยาย


แต่พอโตขึ้น...
ฉันไม่อาจทำให้ความฝันตัวเองเป็นจริงได้
เพราะความจริงก็คือโลกนี้ไม่มีเจ้าชาย
แล้วฉันจะกลายเป็นเจ้าหญิงได้อย่างไร


บนเส้นทางชีวิตที่ยาวไกล
ฉันเฝ้ามองหาเจ้าชายในฝัน
คนแล้วคนเล่าเดินผ่านมาแล้วก็เดินผ่านไป
มีบางคนดูเหมือนเจ้าชายของฉันเสียจริง ๆ
แต่พอเข้าไปดูใกล้ ๆ
เขากลับกลายร่างเป็นเจ้าชายอสูร
เมื่อเห็นดังนั้นฉันจึงเดินทางต่อไป...
ด้วยความหวังที่ว่าจะเจอคนในฝันเข้าสักวัน

จนถึงวันหนึ่ง...
มีเงาใครบางคนเดินใกล้เข้ามา
พอมองเห็นลาง ๆ ว่าหน้าตาท่าทาง
ตรงข้ามกับความฝันของฉันทั้งหมด
ฉันเลยหลับตาและตั้งใจว่าจะผ่านเลยไป
โดยไม่หันกลับไปมอง

ตอนนั้นฉันไม่รู้ตัวเลย
ว่าเกือบจะพลาดโอกาสดี ๆ ในชีวิตไปแล้ว
ถ้าชีวิตไม่บังเอิญเดินไปสะดุดก้อนหินจนหกล้ม
"แล้วมือของคนที่ฉันคิดว่าไม่ใช่นั่นเอง
ก็ช่วยรองรับความเจ็บปวดไว้ทั้วหมด"


วันนี้คนในฝันของฉันไม่มีอีกต่อไปแล้ว
เพราะคนที่คิดว่าดีที่สุดที่ฉันเคยเฝ้ามอง
และอยากได้ความรักจากเขามาตลอด
พอยิ่งเข้าใกล้กลับยิ่งเลือนรางไปเรื่อย ๆ

"ความรักไม่ได้ต้องการความสมบูรณ์เต็มร้อย
แต่ความรักต้องการรักที่เต็มร้อย"


คนรักของฉันจึงไม่จำเป็นต้องเป็นคนที่ดีที่สุด
แต่เป็นคนที่รักเราที่สุดเท่านั้นก็พอ

By...นู๋อาร์ต

edit @ 11 Mar 2010 12:20:35 by BlackWriting

Comment

Comment:

Tweet